loading

چند روزیست که از شروع جشنواره فیلم فجر ۳۷ میگذرد و فیلم ها با استقبال بی سابقه مخاطبین مواجه شده است که این نوید بخش گام هایی درست و دقیق اولیه برای سینمای ایران است،سینمایی که از اوایل دهه نود همانند کودکی که زبان باز میکند مخاطبین خود خود را ذوق زده و امیدوار میکند به آینده و حرکت خود به سمت بالغ شدن؛دیگر کمتر فیلمهایی را میبینیم با بازی های اگزجره شده همانند غالب فیلم های دهه شصت و فیلم های تجاری و خسته کننده دهه هفتاد و هشتاد با محتوایی صرفا سرگرم کننده یا داستان های عشقیه فانتزی و غیرواقعی،دیگر صنعت سینما در ایران فروش سینوسی دو دهه اخیر را ندارد و به یک ثبات نسبی رسیده است و مسیر درستی را طی میکند که نکاتی در این رنسانس سینمایی ایران قابل توجه است که یکی از این نکات ورود سینماگران جوان است که در مقایسه با پیشکسوتان خود و در رقابت های فستیوالی خوش درخشیدن و نبض مخاطب را در دست گرفته اند،کارگردانان جوان از هرطیف و با هرسلیقه ای تا اینجای کار ثابت کرده اند که دغدغه تاثیر گذاری دارند نه اینکه فقط با ابزار سینما قصه ای روایت کنند جهت سرگرمی و تولید ثروت، آنها خوب میتوانند حس همزاد پنداری با کاراکتر های قصه خود را برای مخاطب ایجاد کنند و همین امر باعث جدب اقشار مختلف از همه طبقات به سینما میشود؛نکته دیگر حرکت سینما همسو با مفاهیم اولیه انقلاب یعنی استقلال و آزادی است که اگر هرکدام از این مولفه های را بدون دیگری در نظر بگیریم حرکت به سمت آرمان را متوقف کرده ایم و از فضای آزادی اندیشه و بیان که یک فضای رقابتی و بالندگی را ایجاد میکند فاصله گرفته ایم و امروز میبینیم که طیف های مختلف ایران انقلابی برای خود نماینده ای در سینما دارند و برای دقایقی حرفها و مطالبات خود به گوش دیگران میرسانند؛نکته آخر اینکه همه این حرکات مثبت باعث شده تا هوش رسانه ای و سطح توقع مخاطب بالا برود و دیگر فیلمهایی با محتوای و فرم ضعیف مخاطبی نداشته باشند یا واکنش تماشاگران عوامل فیلم ضعیف را نقره داغ میکند تا دیگر سرمایه ای برای همچین پروژه هایی هدر نرود و همین مسئله دقت و وسواس سرمایه گذاران را بیشتر میکند و باعث غربال شدن سینما از عوامل بد میشود.    

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *